In Heuvelland staan heel wat prachtige bomen en bomenrijen. Misschien is één van die bomen wel jouw favoriete plek, of hangt er een bijzonder – misschien zelfs persoonlijk – verhaal aan vast.
We zijn benieuwd naar jouw verhaal!
Erwin, Femke, Jens en Roland stellen alvast hun eigen ‘fluisterboom’ aan je voor.
Bomen fluisteren verhalen
Mijn mooiste bo(o)m(en) voor Heuvelland zijn de 2 dikke knotwilgen aan de Doevevallei. Misschien wel de oudste van Vlaanderen?
Het is met voorsprong de beste plek om de verschillende soorten knotbomen te vinden. Knoteik, knothaagbeuk, geknotte tamme kastanjes, knotveldesdoorn, knotpopulier, …
Erwin Verfaillie
Op de hoek van de Heirweg en de Westhovestraat staat een prachtige linde. Van bij deze boom heb je een weids uitzicht, kilometers ver. Voor mij is het niet alleen een indrukwekkende mooie boom, maar als imker ook een waardevolle plek voor bijen. De linde is namelijk een rijke bron van nectar en stuifmeel, onmisbaar voor hun voedsel en bron van heerlijke honing.
De wandelaars onder ons kunnen verder hun hart ophalen enkele meters verder in de Papestraat. Deze oude Romeinse steenweg biedt een steile klim langs prachtige houtkanten. Aan de top word je opnieuw beloond met een prachtig panorama.
Ik zag trouwens ook dat deze lindeboom opgenomen is in de inventaris Onroerend Erfgoed!
Femke Huysman
Mijn favoriete boom is een solitaire zomereik in Westouter.
Er hangt niet bepaald een fantastisch verhaal aan vast maar deze boom is wel bijzonder voor mij.
Als kind/tiener ging ik al vaak gaan lopen en steevast passeerde ik langs deze boom.
Toen probeerde ik steeds zo snel mogelijk te sprinten tot boven aan ‘de boom’.
Nu betrap ik me er nog vaak op dat ik tijdens het lopen nog steeds een sprintje trek tot boven aan ‘de boom’ om vervolgens buiten adem te genieten van het prachtige uitzicht onder deze mooie boom.
Deze boom bezorgt mij telkens een gevoel van nostalgie.
Jens Elslander
Deze bijna veertigjarige notelaar vind je midden in een woonwijk in Westouter. Deze majestueuze boom bevindt zich namelijk in onze tuin. Toen we hier in 1983 kwamen wonen, stond er een half afgewerkte sociale woning voor ons klaar, met daarrond braakliggend land. Net een maanlandschap. Doordat de wijk werd aangelegd nabij de ‘Meersen’, moest er grond opgevoerd worden om de bouwpercelen wat op te hogen. Toen we de eerste jaren een tuin wilden aanleggen rond het huis hebben we dat geweten. Stukken beton, halve straten asfalt, afgebroken muren.. dat hebben we de eerste jaren uit de aarde ‘geteeld’. Het enige wat er de eerste jaren echt wilde groeien waren aardappelen, die manueel plantten en oogstten. Maar stilaan werd het een heuse tuin, met hagen, bloemen en planten, een ‘pelouse’, enkele fruit- en sierbomen. En wat niet mocht ontbreken: een moestuin. En om de grond te bemesten had ik ook een composthoop aangelegd. Weliswaar een beetje amateuristisch. Niet alle groenten-en fruitafval was al gecomposteerd, als ik die rijkelijk over de te bewerken grond uitstrooide. Zo kwam het dat ik gezwind aan het spitten was, met mijn jongste dochter als hulpje – ken je dat?- toen ik tussen het onkruid een heel klein boompje op mijn spade gepresenteerd kreeg. Een lief boompje van 10 centimeter groot, waar aan de wortel nog een okkernoot hing. Mijn lieve prinses van 8 jaar oud, stond te jubelen. “ Zuk è schoin bompje, papa! Nie kapot doen, nie kapot doen!” En ik vroeg haar wat ik er dan wel mee moest. Haar antwoord was lief en naïef en toch wat logisch tegelijkertijd:” Je moet het planten, dan kunnen we volgend jaar nootjes eten!
Ik wist wel dat het ‘volgend jaar’ niet zou zijn… maar ik heb samen met haar het boompje een centrale plaats gegeven, en we hebben er de daaropvolgende jaren op toegezien dat de boom zich kon ontwikkelen tot een volwaardige notelaar met afschuwelijk veel vruchten. En of we ‘nootjes’ hebben gegeten! Mijn dochter, die nu zelf al grote kinderen en een eigen notelaar heeft, is er nog altijd fier op. En ik ook. De boom is wel nog geen 150 jaar oud, en heeft ook nog geen oorlogen overleefd, maar het is een boom met een verhaal. Ons verhaal. Eentje om te koesteren.
Roland Delannoy
Heb je een boom die voor jou een bijzondere betekenis heeft?
Passeer je dagelijks langs een boom die telkens weer jouw aandacht trekt? Een boom die opvalt in het landschap, eentje die doorheen de seizoenen zo mooi van kleur verandert, een boom met een bijzonder verhaal, … Dan horen we het graag. Jouw inzending wordt misschien wel opgenomen in een foto-expo en een educatieve bomenroute. In de volgende editie van de kunstexpo ‘Zicht-en’ zijn bomen het centrale thema.
